BYLE Z NIM

Wpatrywałam się w Ukochanego. Patrzył we mnie bardzo czule… bardzo.
„Kochany Promyczku!”
„Kochany Jezu!”
„Już Ci lepiej, prawda?”
„Lepiej. Ale wczoraj myślałam, że zemdleję… Ale już lepiej. Tańczę”.
„Jestem z Tobą, Mój Promyku!”
„Wiem! Dziękuję!”- ucałowałam Go.
Czy lepiej czy gorzej – obojętnie. Byle z NIM!