DZIĘKI NIEMU!

Dziś też krótko.

MAMA.
Patrzyła we mnie z ogromną czułością…
„Motylku”.
Uśmiechnęłam się do Niej. I Ona do mnie.
„Przyjdę po Ciebie, Motylku. Tymczasem bądź cierpliwa i rób swoje”.
„Dobrze!”
Patrzyła we mnie… Mama…
„Idź teraz do Mojego Syna. Czeka na Ciebie”.

Patrzył rozpromieniony.
„Czekasz na mnie?!” -szepnęłam.
Spojrzał we mnie… z tak wielką tęsknotą… że nie wiedziałam co powiedzieć…
„Też na Ciebie czekam!”
Patrzył rozczulony, roztkliwiony… zachwycony.
„Jakaś Ty piękna, Promyczku!”
„Dzięki Tobie!”
„Dzięki temu, że otworzyłaś Mi swe serce”.
„Też dzięki Tobie!”
Patrzył z Miłością… z wielką Miłością!