ZACHWYCONY

Patrzył we mnie… słodko. Rozpromieniony bardzo. Ja wpatrywałam się w Niego.
„Jakaś Ty piękna, Promyczku! Jaka piękna!”
Patrzył zachwycony, Taki cudny… taki…
„Jaki TY piękny!!! Ukochany mój!”
Patrzył. Delikatny taki. Zanurzał mnie w Miłości. Zatapiał…
„Błogosławię Cię, Promyku!”
„I moje Dzieci?”
„I Twoje Dzieci! Codziennie rano kiedy Je błogosławisz, JA Je błogosławię!”
„Dziękuję!”- uśmiechnęłam się do Niego.
Patrzył zachwycony… ja w Niego też.
Ja, taka mała i pełna słabości, grzechów i wad… A On we mnie tak patrzy… zachwycony.
Kocha mnie. I tyle.