PONAD MIARĘ!

Wpatrywałam się w Ukochanego. On patrzył we mnie. Czuły i promienny.
„Odpoczywam w Tobie, Promyczku. Prosiłaś Mnie”.
„Odpoczywaj Ukochany. A ja tańczę dla Ciebie”.
Uśmiechnęłam się do Niego i ucałowałam Go.
„Pięknie tańczysz, Promyku!”
„To dzięki Tobie! Ty mi dajesz tyle siły, energii, mocy. Powera mi dajesz! Tylko dzięki Tobie się nie poddaję! Tyle mi dajesz…  ponad miarę!”
Patrzył…
„Daję tym, którzy Mi ufają”.
Patrzyłam, nie wiedząc co odpowiedzieć… A On zanurzał mnie w Sobie.