WOLA, JEGO WOLA

Tańczę bardzo, ale spróbuję.

Patrzył we mnie promienny, świetlisty…
„Ukochany,Skarbie mój!”
„Perło Moja najmilsza!”
Patrzyłam zachwycona.
„Wielki, potężny, wszechmocny Bóg pochyla się z czułością i miłością wielką nade mną, prochem i pyłem, niczym, nazywa 'Perłą najmilszą. I bardzo, bardzo uszczęśliwia! Bardzo!”
Ucałowałam Go.
„Dziękuję!!!”
Ucałowałam raz jeszcze.
„Dziękuję!”
„I Ja Ci dziękuję, Promyczku”.
Patrzyłam zdziwiona…
„TY?”
„Za to, że pozwalasz Mi się pochylać nad Tobą”.
„Chodzi Ci o wolną wolę, tak?”
„Tak!”
„Moja wolna wolna wola nie jest moja. Jest Twoją. Należy do Ciebie, więc jest Twoją!”
Patrzył… uszczęśliwiony…  Promienny.