LATAMY

Tańczę bardzo, ale spróbuję.

Wpatrywałam się w Umiłowanego. Promiennie we mnie patrzył… słodko. Ucałowałam Go.
„Ukochany!”
„Najmilsza Moja!”
„Przyszłam pobyć z Tobą…” – szepnęłam.
„Od rana ze Mną jesteś, Promyczku!”
Uśmiechnął się do mnie, a ja do Niego.
„Latamy, lataliśmy!”
Rano, jak zwykle, układałam bukiety Madonnie. Nagle ogarnęła mnie Boża Obecność. Latałam.
„Latamy, Promyku!”
Zanurzał mnie w Sobie…