PODNOSI, PODTRZYMUJE, UTWIERDZA

Ucałowałam Umiłowanego. Wpatrywałam się w Jego oczy.
„Ukochany! Najdroższy!”
„Perełko Moja najmilsza!”
Patrzył we mnie spojrzeniem z Krzyża… tkliwie bardzo…
„Znów mnie podniosłeś!”
„Masz piękne serce, Promyku”.
„Dzięki Tobie! Podniosłeś moje serce. Ciągle podnosisz, podtrzymujesz i utwierdzasz… Ciągle!”
Patrzył we mnie słodko… Rozmyślałam.
„Idę za  Tobą. Krzyż mój coraz cięższy. Tak… brudny, sękaty. Ale dźwigam go. A Ty ciągle podnosisz moje serce, podtrzymujesz i utwierdzasz. W Sobie”.
Patrzył świetlisty.
„Cały Twój i cały dla Ciebie, Promyczku”.
„Cała Twoja i cała dla Ciebie, Ukochany!”